Grim Vuijsters is in ene geen ‘nobody’ meer

11 februari 2008 – Brabants Dagblad – (lees het originele bericht)

door Esther Voesenek

11 feb 2008, 03:03 – PARIJS/GOIRLE – Ja, hij heeft ‘gefeliciteerd’ verstaan bij het handjes schudden. “Maar dat is het enige.” Dennis van der Geest had niet zoveel praatjes vlak nadat hij gisteren bij de superworldcup in Parijs het brons aan Goirlenaar Grim Vuijsters moest laten.

Foto John Schouten/PVE

Maar niet veel later des te meer. “Voor Vuijsters is dit een hoogtepunt uit zijn carrière”, schertste de zwaargewicht uit Haarlem. “Voor mij is dit slechts een vervelend akkefietje.”

“Dat laat alleen maar zien hoe kleinzerig hij is”, reageert Vuijsters. Met dat verbale steekje trekt de oud-wereldkampioen de verhoudingen echter niet zomaar recht. De Goirlenaar staat er van de twee het beste voor met het oog op de Spelen. Beiden hebben na hun prestatie in Parijs een olympische nominatie van NOC*NSF op zak – een top-5-klassering volstond daarvoor – maar aangezien er per gewichtscategorie maar één judoka naar Peking mag, wordt de internationale ranglijst beslissend. En daarop heeft Vuijsters nu afstand genomen van Van der Geest. “Het enige wat ik nu moet doen, is punten pakken en boven hem blijven.” Dat dient achtereenvolgens in Wenen en Hamburg te gebeuren, de steden waar het duo nu wereldbekerwedstrijden te wachten staan. Daarna is het afwachten of de Goirlenaar ook ‘Praag’ en het EK mag meepikken. Mag ja, want in het judowereldje werkt het nu eenmaal zo. Bondscoach Maarten Arens moet hem uitzenden, en die kans heeft Vuijsters in het verleden niet altijd gekregen. Vandaar misschien zijn relatieve anonimiteit, alhoewel de Goirlenaar tot gisteren ‘gewoon’ gelijk met Van der Geest stond op de olympische ranking. Maar wie had het over hem?

Na z’n brons was-ie ineens wél hot. “Dat heeft wel wat.” Nee, hij heeft zich niet gestoord aan de camera’s die maar bleven inzoomen op die andere zwaargewicht. “Dennis is ook min of meer een BN’er.” Hijzelf allerminst, eerder een bleu jochie. Veel te bescheiden, een makke waarmee hij nu eindelijk aan de slag is gegaan. Vuijsters pakte de hand die mental coach Joost Leenders (van de talentenacademie in Den Bosch) hem aanreikte, ook al was-ie aanvankelijk wat sceptisch over het gebaar. Maar de sessies slaan aan, heeft de Goirlenaar ondervonden. “Ik moest eerst altijd tegen de kast aanlopen, m’n hoofd stoten voordat ik ergens achterkwam. Nu gaat dat wat sneller.”

Het knauwtje dat hij Van der Geest gisteren gaf, werkt natuurlijk ook mee aan het zelfbewustzijn. Vuijsters is in ene geen nobody meer. “Ik denk dat de mensen nu een beetje gaan zien wie Grim is. Dat ik er ook aan werk om naar de Olympische Spelen te gaan en dat Dennis niet de enige is.”